Colleen Hoover’s “Layla”

Colleen Hoover’s Layla is a slow-burn paranormal romance centered on Leeds, a bass player who instantly falls for the spirited and unconventional Layla when they meet at a wedding. Their connection quickly deepens, and Leeds becomes convinced he has found the love of his life. But a sudden, tragic incident leaves Layla fighting for her life. Though she physically recovers, Leeds is haunted by the feeling that she is no longer the same woman he fell in love with.

In an attempt to revive their fading bond, he takes her back to the secluded bed-and-breakfast where they first met, hoping to rediscover what they once had. Instead, an unexpected guest enters the picture, and Leeds finds himself drawn toward her rather than focusing on repairing his strained relationship with Layla. Can Layla reclaim the love they once shared? Or will this mysterious newcomer further fracture their already fragile connection?

What begins as a crazy love story gradually shifts into something far stranger. With a limited cast and a confined setting, the novel lingers for a long time before unveiling a twist that genuinely surprises. The story is unconventional and at times unsettling—occasionally even uncomfortable. As a paranormal romance, it asks readers to suspend disbelief and accept its improbable turns.

Although the final twist is compelling, it isn’t quite enough to transform an otherwise disturbing and uneven narrative into a truly gripping read.

சுஜாதாவின் "நில்... கவனி... தாக்கு!"

சுஜாதாவின் “நில்… கவனி… தாக்கு…!” முழுக்க முழுக்க first-person narration-ல் சொல்லப்படும் ஒரு conspiracy thriller நாவல்.

நாட்டின் ரகசியங்களை பாதுகாக்கும் அமைப்பில் பணியாற்றும் ஒருவன், ஒரு அணு விஞ்ஞானியை விமான நிலையத்தில் இருந்து பாதுகாப்பாக அழைத்து வர நியமிக்கப்படுகிறான். அழைத்து வரும் வழியில் விஞ்ஞானி ஒரு மர்ம கும்பலால் கடத்தப்படுகிறார். 

இந்த கடத்தல் தன் மேற்பார்வையில் நடந்ததன் தீவிரம் அவனுக்கு புரியும்போது, தனது தவறை நினைத்து பயம் மற்றும் குற்ற உணர்வு அவனை ஆட்கொள்கிறது. அதே நேரத்தில், எந்த ஆதரவுமின்றி தனி ஆளாகவே விஞ்ஞானியை மீட்க களமிறங்குகிறான். அங்கிருந்து பல action காட்சிகளுடன் ஒரு action thriller ஆக மாறுகிறது கதையின் போக்கு.

Sole twist ஒன்றை நோக்கி நகரும் இந்த நாவல், இறுதிவரை சற்று தொய்வுகளுடனே பயணிக்கிறது. அந்த ஒரே twist உண்மையிலேயே திருப்திகரமாக இருக்கிறதா என்பது சந்தேகமே. நல்ல premise இருந்தும், conspiracy thriller ஆக தொடராமல் ஒரு passable read ஆக மட்டுமே அமைகிறது.

Fyodor Dostoevsky’s “White Nights”

“White Nights” is a novella with an anonymous narrator as its protagonist, a man leading a profoundly lonely life. He wanders through the streets of St. Petersburg at night, withdrawn and hesitant to engage with people. Though he recognizes everyone who passes by, he has never truly interacted with them. In his own words, he is “a dreamer,” someone who finds refuge in imagination. His isolation runs so deep that he sometimes imagines himself conversing with buildings and houses. One such night, by the river, he encounters Nastenka, a young woman who appears to be crying. From this chance meeting unfolds a tender tale of longing, despair, and fleeting companionship.

As the narrator begins to speak of his life to Nastenka, he opens up emotionally, having finally found someone with whom he can connect. He describes loneliness as an “uninvited visitor” in his otherwise uneventful existence, confessing how he aches silently. Nastenka, too, is caught in her own state of longing from a sad past. In each other, they discover the companionship they desperately need during a moment of shared vulnerability.

The novella moves between intense happiness and deep melancholy. Though these emotional shifts occur in quick succession, they never feel abrupt. Instead, they mirror the volatility of human emotion, allowing readers to closely relate to the inner lives of the two central characters.

Even Dostoevsky’s choice of words enhances this emotional texture. The use of hyphenated forms such as “to-morrow” and “to-day” subtly keeps the prose from sounding too modern or brisk, slowing the rhythm in a way that suits a narrator who lives more in anticipation than in action. This stylistic choice also echoes one of the novella’s central themes: deferred happiness.

Ultimately, White Nights is a beautiful and poignant tale of alienation, heartbreak, longing, unrequited love and fragile hope.

ராஜேஷ்குமாரின் "கடைசி தீக்குச்சி"

ராஜேஷ்குமாரின் “கடைசி தீக்குச்சி” ஒரு bio-medical thriller ஆகத் தொடங்குகிறது. ஆரம்பக் காட்சியே அட்டகாசமாக stage செய்யப்பட்டிருக்கிறது. போலீஸ் checkpost-ஐ உடைத்துக்கொண்டு செல்லும் ஒரு van-ஐ போலீசார் துரத்திப் பிடித்து, அதைத் திறந்து, கடத்தப்பட்டது என்னவென்று பார்க்கும் காட்சி பரபரப்பாகவும், எதிர்பாராத முடிவுடனும் அமைகிறது.

அதிலிருந்து அடுத்தடுத்த அத்தியாயங்களில் பரபரப்புக்கு குறைவில்லாமல் நாவல் பயணித்தாலும், முதல் காட்சி மட்டுமே ஆழமான தாக்கத்தை அளிக்கிறது. கதையில் ஏகப்பட்ட twists and turns—சில பொருத்தமானவை, பல கடமைக்காக. 

Bio-medical thriller ஆகத் தன்னை identify செய்து கொண்டாலும், நாவல் பெரும்பாலும் Bio tech company ஒன்றில் நடக்கும் serial murders பற்றிய investigative thriller/murder mystery ஆகவே நகர்கிறது. சில இடங்களில் continuity gaps, பல இடங்களில் over-stressing என glaring குறைகளும் உண்டு.

மொத்தத்தில், ஒரு passable read!

கவிஞர் மு.மேத்தாவின் "ஆகாயத்துக்கு அடுத்த வீடு"

கவிஞர் மு.மேத்தாவை நான் அறிந்தது திரைப்பாடல்கள் மூலமே. ரெட்டை வால் குருவி திரைப்படத்தில் வரும் "ராஜ ராஜ சோழன் நான்" பாடலும், காசி திரைப்படத்தில் வரும் "என் மன வானில்" பாடலும் தான் மு.மேத்தாவை எனக்கு அறிமுகப்படுத்தின. 

"""கள்ளுர பார்க்கும் பார்வை உள்ளுர பாயுமே

துள்ளாமல் துள்ளும் உள்ளம் சல்லாபமே

வில்லோடு அம்பு ரெண்டு கொல்லாமல் கொல்லுதே

பெண் பாவை கண்கள் என்று பொய் சொல்லுதே"""

“""இறைவனிடம் வரங்கள் கேட்டேன்…

ஸ்வரங்களை அவனே கொடுத்தான்…

மனிதரில் இதை யாரும் அறிவாரோ…

நான் பாடும் பாடல் எல்லாம்…

நான் பட்டபாடே அன்றோ…

பூமியில் இதை யாரும் உணர்வாரோ…

மனதிலே மாளிகை வாசம்…

கிடைத்ததோ மர நிழல் நேசம்…

எதற்கும் நான் கலங்கியதில்லை இங்கே…

ராகம் உண்டு தாளம் உண்டு…

என்னை நானே தட்டிக்கொள்வேன்…

என் நெஞ்சில் உண்மையுண்டு…

வேறென்ன வேண்டும்…”""

- போன்ற வரிகளில் ஈர்க்கப்பட்ட நான், மு.மேத்தாவின் கவிதைகளை வாசிக்க எத்தனித்தேன். "ஆகாயத்துக்கு அடுத்த வீடு" கவிதைத் தொகுப்பை புத்தகக் கண்காட்சியில் தேர்ந்தெடுத்தேன். 

இந்த கவிதைத் தொகுப்பில் காதல், இயற்கை, மனித இயல்பு ஆகியவற்றைப் பற்றிய கவிதைகளிருந்தும், அரசியல் நையாண்டியும், சமூக அவலநிலை பற்றிய கோபமும் பல கவிதைகளில் பிரதானமாக தென்படுகின்றன. சமகால அரசியல் நிகழ்வுகளையும் கவிதைகள் மூலம் பதிவு செய்கிறார் மு. மேத்தா. இன்றைய சூழலுக்கும் அக்கவிதைகள் பொருந்திப் போகின்றன. பழகிப்போன கற்பனைகள் ஆங்காங்கே இருந்தாலும் மக்களுக்கு நெருக்கமான மொழியில், வாசகர்களைத் திணரடிக்காமல் எளிய சொற்களை கையாள்கிறார் கவிஞர்.

என்னை கவர்ந்த சில வரிகள் -

***இந்தியா என் காதலி***

....

உன் மைய மண்டபத்தில்

குயில்களின் குரலை

அவைக் குறிப்பிலிருந்து

நீக்க வேண்டுமென்று

காக்கைகள்

கலகம் செய்கின்றன.

....

இராம ஓவியம் 

தீட்டுவதற்கு 

இரத்தம் போதவில்லை

என்று

சத்தம் போடுகின்றன

தூரிகைகள்...

நீயோ 

"தூரிகை வாழ்க" என்று

பேரிகை கொட்டுகிறாய்!

....

எந்த நேரத்தில் 

இடிப்பார்களோ

எந்த நேரத்தில் 

வெடிப்பார்களோ

என்று

ஊர் ஊராகக்

கடவுள்

ஒளிந்து வாழ்கிறான்...

அன்னிய முதலாளிகளின் 

கோப்பைகளை எமது

குருதியால் நிரப்பிவிட்டு

அவர்களது

குளிர்பானங்களால்

எம்மைக்

குளிரவைக்கப் பார்க்கிறாய்...

ராமராஜ்யக்

கனவுகள்

மெல்ல மெல்ல

ரோம ராஜ்யக்

கனவுகளாய் 

மாறிவருகின்றன...

***எழுத்தெனப் படுவது***

அதை நான் 

எழுதி முடிக்கும் போது

அதற்கான சுவடுகள்

அழிந்து போயிருக்கும்...

அவற்றின் சுவடுகளாய்

என்

எழுத்துக்கள் இருக்கும்!

எழுதும் முன்

எது என்னை வதைத்ததோ

அது உங்களை

வதைக்கத் தொடங்கும் போது

நான் எழுதப்பட்டிருப்பேன்...

***விளக்குகளின் விழா***

...

ஒற்றை விழிச்சுடரால்

விளக்கு

உற்றுப் பார்க்கிறது...

இருட்டு எங்கேனும் 

ஒளிந்துள்ளதா

என்று.

திடீரென்று

சோகம் விளக்கைச்

சூழ்ந்து கொள்கிறது.

நிழலாய் உடன் நிற்கும்

சொந்த இருட்டினைத்

துரத்த முடியவில்லையே...

***ஓர் உரையாடல்***

(2002-2003 காவிரி பிரச்சினை)

“செப்புத் தகட்டில்

எழுதுவதா?

கல்லில் 

செதுக்குவதா?

எதில் எழுதிவைத்தால் 

நிலைக்கும் 

இந்திய ஒருமைப்பாடு?"

என்றார்.

தயங்காமல் சொன்னேன்

"தண்ணீரில் எழுதுங்கள்"

என்று.

"நீர்மேல் எழுத்து 

நிலைக்காதே" என்றார்.

"நீரில் எழுதாவிட்டால் 

இந்திய ஒருமைப்பாடு 

நிலைக்காதே" என்றேன்.

"எந்த நீரில் 

எழுதச் சொல்வது?" என்றார்.

"கிருஷ்ணாவைக் கூப்பிட்டுக்

காவிரியில்

எழுதச் சொல்லுங்கள்"

என்றேன்.

“Dark Matter” by Blake Crouch

Jason, an atomic physicist and a professor at a small university lives a happy life with his wife Daniela and son Charlie in the suburbs of Chicago. Jason and Daniela had given up their aspirations to build a family when they got accidentally pregnant. Jason gave up his intensive quantum research and Daniela her art career. One night, Jason is abducted at gun point by a masked man and drugged, only to wake up in a world where he is a renowned physicist, but is not married to Daniela.

The novel sets the possibility of parallel universes as the backdrop and explores human tendency of counterfactual thinking for events that have already occurred. Though the concept of multiverse presented an option to have a non-linear narrative, the novel keeps it simple with a linear narrative style. The novel portrays the concept of multiverse with unadorned simplicity to the extent that it is delightfully absurd at many places. There is a poignant love story beautifully interwoven in this techno-thriller. The novel is fast-paced with occasional dips and has a seamless narration throughout.

A simple yet engaging sci-fi novel with an interesting premise and near-perfect execution!

“Days at the Morisaki Bookshop” by Satoshi Yagisawa (Translator - Eric Ozawa)

Takaka’s life is in disarray after an abrupt end to her relationship, when her boyfriend betrays her to marry someone else. When she is reluctant to face the harsh reality of her situation, she is forced to stay at her uncle Satoru’s cozy little bookshop. Though she is not quite convinced about the idea, she decides to go, only to realise that it was the best decision she ever made.

After sleeping off her initial days at the bookshop locking herself into her room and reeling over her past, she is pulled out by her uncle for a walk in the neighbourhood which starts off her journey towards self-realisation. A simple life over books and coffee, the close-knit neighbourhood, contended life of the people and above all the teetering pile of books around her help her on her gradual transformation. The power of books to teleport oneself and escape from the harsh reality heals Takaka.

The novel presents before us Takaka’s emotional journey through betrayal, heartbreak, healing and self-discovery in the first part. However, the second part shifts its focus to Satoru’s estranged wife Momoko which serves as a distraction to an otherwise breezy novel.

Despite the shortcomings in the latter half, the ambience the novel paints before us about the bookstore and the neighbourhood is one world every avid book reader will wish to be part of.