சென் பாலனின் "பரங்கிமலை இரயில் நிலையம்"

சென் பாலனின் "பரங்கிமலை இரயில் நிலையம்" ஒரு இரயில் நிலைய மரணத்தைச் சுற்றி நடக்கும் investigation drama. பரங்கிமலை இரயில் நிலையத்தில் மின்தொடர் வண்டியிலிருந்து தவறி தண்டவாள சுற்றுச் சுவரில் இடித்து ஒரு பள்ளி மாணவன் இறக்கிறான். வழக்கமாக இரயில்வே போலீஸ் விசாரிக்கும் இந்த கேஸை விசாரிக்க மாநில குற்றத் தடுப்பு பிரிவிலிருந்து detective கார்த்திக் அல்டோ வருகிறார். அவரிடம் CCTV காட்சி ஒன்று காட்டப்படுகிறது. அதனை கண்டவுடன் அல்டோவிற்கு இந்த கேஸின் தீவிரம் புலப்படுகிறது - காரணம் - மாணவன் இறப்பதற்கு முன்பு அவனை ஷு அணிந்த கால் ஒன்று இடுப்பில் வலுவாக உதைத்திருந்தது. 

Template murder mystery எனினும் கொலையை stage செய்ய இரயிலை தேர்ந்தெடுத்ததால் diverse suspects - confined space என ஒரு interesting whodunit ஆக பயணிக்க எல்லா அம்சங்களும் அமையப் பெற்று தொடங்குகிறது இந்நாவல். விறுவிறுப்பான கதை நகர்வு, இறுதியில் வரும் revelation, கதையினூடே உரையாடல்களில் இடம்பெரும் அரசியல் நையாண்டி ஆகியவை plus. ஓரிரு அத்தியாயங்களின் ஆரம்பத்தில் வரும் trivia giveaway ஆக அமைவது minus.

இது நான் வாசித்த சென் பாலனின் முதல் நாவல். A passable read with no disappointments.

“The Perfect Son” by Freida McFadden

Erika Cass, a mother of two, confesses to murder in a police investigation. Who was the victim? Was she the real murderer or was she covering her son Liam? Only Erika knows her son’s hidden sociopathic tendencies and what her son is capable of. “The Perfect Son” wastes no time and moves straight into the narrative with this prologue. 

Liam takes interest in a girl from his class and when Erika learns about it, she knows it is going to be trouble. But, before she could react, the girl goes missing and Liam is the last person to see her alive. The novel explores the theme of sociopath vs psychopath with this premise with enough twists and turns to keep you hooked. 

With limited characters, Freida McFadden builds up the suspense in a manner that the novel sustains the momentum until the very end. Though we foresee the twist at the end, the pace at which the narrative unfolds makes us oversee this shortcoming. The novel is strewn with plot deflections which add to the mystery quotient but the novel never goes off track into the sidetracks. The multiple POV narrative makes the novel even more interesting with consistent high points.

Reminiscent of her previous novels, “The Perfect Son” also survives on the shock value with unsettling themes. Nevertheless, a worthy read!

John Grisham’s “The Exchange”

John Grisham’s “The Exchange” touted to be a sequel to his previous blockbuster novel “The Firm” starts off as a legal thriller and later shifts into an international suspense thriller involving an abduction. Mitch McDeere, the small town lawyer from “The Firm” returns in this novel as a partner in one of the top law firms - Scully and Pershing.

After the life threatening encounter with the Mob fifteen years ago, Mitch and his wife Abby have been living a normal life with their kids. Mitch is assigned a case which involves construction firm Lannak’s lawsuit against the Libyan government over unpaid dues for building a bridge in the middle of the desert. Luca Sandroni who was managing the case before, suffers from pancreatic cancer and his daughter Giovanna is chosen to work along with Mitch for Lannak. When Mitch and Giovanna decide to visit the bridge in Libya, Giovanna gets abducted and the security personnel accompanying her end up being brutally murdered on video. 

Who is behind the abduction? Is it the Libyan colonel? Is it Mitch’s past catching up with him? When they wait for an outfit or the people behind the abduction to make contact, Mitch’s wife Abby is being threatened with pictures of her family and a contact is made with a huge ransom demand. Abby is caught in the middle of a hostage negotiation as the kidnappers only communicate to Abby. Mitch and Abby try every possible source to come up with the ransom amount. Will they be able to rescue Giovanna alive with the clock ticking? Will they close in on the kidnappers?

A promising premise with a potential to become an engrossing international thriller is let down by tiresome sidetracks with very little action happening throughout. The hostage negotiation takes a backstage at one point and the side track involving the attempt to raise funds for the ransom takes center stage until it gets boring. By the time the novel gets back on track, it is too late. The unconvincing link up to “The Firm” at the end and an abrupt climax makes this novel a futile attempt at giving a sequel. 

Mareesan - a slow burn suspense thriller backed by a brilliant Vadivelu and an effortless FaFa

Mareesan is a suspense thriller that has Vadivelu and Fahadh Faasil sharing screen space for the second time. Velayudham (Vadivelu), an Alzheimer’s patient is locked up in a house when Dhaya (Fahadh), a petty thief breaks in. He agrees to free Velayutham in return for a petty amount, only to find later that Velayutham has an enormous amount in his bank account. Dhaya sets his eyes on the money and decides to spend more time with him. They decide to go on a road trip and their destinations keep changing owing to Velayutham’s memory and Dhaya’s plan to loot. In this journey, they get to know each other and their lives take unexpected turns.

The first half takes time to establish how the connection between the two characters evolves. The first half moves at a slow pace only to shift gears with an arresting interval block. From then on, there is no looking back. The twists and turns keep coming, but in a measured pace instead of throwing in everything at once and overwhelm the audience. The story doesn’t dwell deep into the characters other than the two primary characters and there are some key plots left open. The film conveys a strong message which is seamlessly written into the storyline. Though  solution the movie draws in the end is a little flawed, the movie still holds your attention all along. 

The emotional scenes are not melodramatic and hit the right chord. Vadivelu shines in these scenes and brings out the under-utilised potential in him. There is nothing forcefully fit in the storyline, even Yuvan Shankar Raja’s placement of the remixed version of “Nethu oruthara oruthara paaththom” is seamlessly interwoven into the story. The camaraderie between FaFa and Vadivelu is evident in this song.

Vadivelu as Velayutham is brilliant and completely submits himself to the character. He sheds all his comical strengths though the opportunities are aplenty and strictly sticks to his character. Even there are occurrences when we want him to break out of his character and deliver a comical punch, but Vadivelu denies it and manages to pull off the unbelievable. FaFa is effortless in his portrayal of petty thief Dhayalan. 

Bottomline - A slow burn suspense thriller with a brilliant Vadivelu and an effortless FaFa outshining each other.

விட்டல் ராவின் "வண்ண முகங்கள்"

விட்டல் ராவின் "வண்ண முகங்கள்" நாடகத் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையை பற்றிய நாவல். ஒரு நாடக கம்பெனியின் வீழ்ச்சியையும், அதை மீட்டெடுக்க முயற்சிக்கும் வாழ்வியல் இழந்த தொழிளாலர்களின் கதையையும் உண்மைக்கு நெருக்கமாக சித்தரிக்கிறது இந்நாவல். நாடக கம்பெனிகளுக்கிடையே நிலவும் போட்டியையும், மக்களை தங்கள் நாடகங்களுக்கு வரவழைக்க கையாளும் யுக்திகளையும் விட்டல் ராவ் விவரிக்கிறார்.   

நடிகர்கள், அரங்கம் அமைக்கும் பணியாளர்கள், ட்ராலி ஆப்பரேட்டர்கள், ஒப்பனையாளர்கள் ஆகியோரின் நிலையற்ற வாழ்வை, பொருளாதார நிலையை பிரதிபலிக்கிறது இந்நாவல். ஊர் ஊராய் அலையும் நாடக கம்பெனிக்காரர்கள் தங்கள் குழந்தைகளின் கல்வியை பற்றி கூட முடிவெடுக்க முடியாத சூழலில் இதர வேலைகளை தேட முற்படுகின்றனர். நாடக கம்பெனி முதலாளியாக கடனில் தத்தளிக்கும் நிலையிலும் நாடகங்களை விடாமல் இறுதி வரை பற்றிக்கொள்ளும் கிருஷ்ணப்பாவின் பிடிவாதம் ஒரு கலைஞன் தன் கலை மீது வைத்திருக்கும் பற்றை உணர்வுபூர்வமாக பேசுகிறது.

நாடக கம்பெனி நாடகம் நடத்த ஊரை தேர்ந்தெடுத்தல், நாடக மேடை அமைப்பு முறை, இடம்பெயர்ந்து செல்ல எடுக்கப்படும் நடவடிக்கைகள், பெனிஃபிட் ஷோ நடத்தும் முறை என பலவற்றை இந்நாவல் காட்சிப்படுத்தி நமக்கு நாடக உலகத்தையும், அதன் திரையின் பின்னால் இருக்கும் உழைப்பையும் அறிமுகப்படுத்துகிறது. 

நாடக நடிகர்களின் சினிமா கனவையும், வெள்ளித்திரையின் மோகத்தால் நலிவடையும் நாடக சபாக்களைப் பற்றிய ஆதங்கமும் நாவல் நெடுக ஒலிக்கிறது. சில சமயங்களில் நாடகக் குழுவிலிருக்கும் ஒரே ஒரு நபரின் எதிர்மறையான முடிவு மொத்த கம்பெனியின் மேல் உண்டாக்கும் தாக்கத்தை காட்சிப்படுத்தி எவ்வளவு நிச்சயமற்ற வாழ்வை நாடக சபாக்களில் பணிபுரிவோர் கொண்டுள்ளனர் என விவரிக்கிறார் விட்டல் ராவ்.

நாடக நடிகர்களின் மகிழ்ச்சியையும், காதலையும், கனவுகளையும், துயரங்களையும், அவர்கள் சந்திக்கும் துரோகங்களையும் பேசும் இந்நாவல் எங்குமே melodramatic ஆக மாறாமல் உள்ளதை உள்ளபடி பிரதிபலிக்கிறது.

கவிஞர் யுகபாரதியின் "பின்பாட்டு"

கவிஞர் யுகபாரதியின் "பின்பாட்டு" தமிழ் திரையிசை பாடல்கள் பற்றிய ஒரு கட்டுரை தொகுப்பு. திரையிசை பாடல்கள் காலப்போக்கில் அடைந்த மாறுதல்களையும், அந்த மாறுதல்களுக்கான காரணிகளையும் வரலாற்று தரவுகளுடன் எடுத்துக்காட்டுகிறார் கவிஞர். ஒரு பாடல் உருவாவதற்கு பின்னால் இருக்கும் உழைப்பையும், சிக்கல்களையும், வியாபார நோக்கில் நடக்கும் சமரசங்களையும், அதை தன்னிலையிலிருந்து எதிர்கொள்ளும் விதத்தையும் கவிஞர் தான் எழுதிய பாடல்களைச் சுட்டிக்காட்டி விவரிக்கிறார். 

பாடலாசிரியர்கள் பற்றியும், இசையமைப்பாளர்கள் பற்றியும், அவர்கள் உருவாக்கிய பாடல்கள் குறித்தும் பல சுவையான செய்திகள் இந்நூலில் கொட்டிக்கிடக்கின்றன. அந்தந்த காலக்கட்டத்தில் நிலவிய சமூக கட்டமைப்பு பாடல் வரிகளின் வழி தென்படும் எடுத்துக்காட்டுகள், தனிநபர் விருப்பு-வெறுப்புகள் வெளிப்படும் பாடல் வரிகள், சமகால அரசியல் சூழலின் நீட்சியாக அமைந்த பாடல்கள் என பல விவரங்களை இந்நூல் நமக்கு தருகிறது. ஆங்காங்கே விவரணைகள் சற்று நீளமாக இருப்பதும், ஒரே செய்தி மீண்டும் மீண்டும் விளக்கப்படுவதும் சிறிது சலிப்பை உண்டாக்குகிறது. 

திராவிட அரசியல் ஆளுமைகள் கலை இலக்கியங்களையும், திரையிசை பாடல்களையும், திரைப்படங்களையும் தங்கள் கொள்கை பரப்பும் கருவிகளாக பயன்படுத்தி வெற்றியும் கண்ட யுக்திகளை இந்நூல் விளக்குகிறது. நூல் நெடுக பாடகர்கள், பாடலாசிரியர்கள் மற்றும் இசையமைப்பாளர்கள் பற்றிய யுகபாரதியின் பாராட்டுகளிளும் சரி விமர்சனங்களிளும் சரி நேர்மை மட்டுமே தென்படுகிறது. "ஆகாசத்த நான் பாக்குறேன்" பாடல் முதலில் "ஆகாசத்த நான் பாக்கல" என தான் எழுதியிருந்ததாகவும், இயக்குனர் ராஜூ முருகன் தான் வரிகளை சற்று மாற்றினார் என்று யுகபாரதி குறிப்பிடுகிறார். அதை குறிப்பிட்டுவிட்டு "உண்மையில், பாக்கல என்றால் கழிவிரக்கமே வருகிறது. பார்க்கிறேன் என்னும்போதுதான் காதல் வெளிப்படுகிறது." என ஏற்புடன் கூறுவதே கவிஞரின் நேர்மை.

இந்நூலில் என்னை கவர்ந்த வரிகள் ---

"மேல் நோக்கி வளர்வதுதான் வளர்ச்சியென்று நம்பிக்கொண்டிருக்கிறோம். உண்மையில், கலையும் இலக்கியமும் கீழ்நோக்கிப் பரவ வேண்டும். அதாவது, கீழே இருக்கும் மக்களை நோக்கி. கீழே இருக்கும் வேர்களால்தான் மரங்கள் வளர்கின்றன என்கிற அடிப்படையைப் புரிந்துகொண்டால் வளர்ச்சி குறித்த நம்முடைய சிந்தனைகளில் மாறுதல் ஏற்படலாம்." 

“1st to Die” by James Patterson

James Patterson’s “1st to Die” is the first in his Women’s murder club series. Lindsay, a detective in pursuit of a serial killer brings together three other women - forensic expert, an amateur journalist and an assistant district attorney to solve the crime. Though they are from different fields and are aspiring to excel in their respective careers, they have one thing in common - a woman in a male dominated profession. As the ongoing procedural investigation is heading nowhere with their condescending, credit-stealing male bosses around, they decide to meet every now and then to crack open the case and identify the killer.

A series of double murders shock the city as honeymooners get killed soon after their wedding. The killer leaves behind explicit clues to keep the police on the run and is always one step ahead planning and plotting the most sickening nature of crimes. The killer proves elusive as the women search for the missing link between the killings that take place. The protagonist Lindsay, fighting her own battle with health issues is bent upon finding the killer and the motive behind the murders. 

James Patterson

The novel wastes no time and the solid premise catapults the novel into an intriguing suspense. The women’s murder club tracks down the most terrifying and unexpected killer half way through the novel only to stumble upon a shocking revelation that proves their judgement entirely wrong. Can they bounce back from this major setback? Until this point, the novel is brilliantly written with enough suspense to keep it going and enough twists that give a genuine thrill. The novel becomes a tad too predictable after the mid-point though it doesn’t get boring. It surprisingly keeps us engrossed until the very end.

The women getting together and bonding with each other is somewhat rushed. Due to this, the other primary female characters sans Lindsay’s are shallow. The logic takes a hit at a few places especially with the health condition of Lindsay after the midpoint. Despite these shortcomings, the novel still keeps us enthralled until the very end with convincing twists only to throw us off guard with an unnecessary epilogue. The twist in the epilogue is a big letdown in an otherwise brilliantly written novel. Highly recommended!